รักกวนโอ๊ย ตอนแรก : J – Bow’s Wedding Presentation (Part 1)

รักกวนโอ๊ย ตอนจบ : J – Bow’s Wedding Presentation (Part 2)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Doctor’s Love มนต์รัก 3310 ตอนแรก : Mui – Tuan’s Wedding Presentation (part 1)

Doctor’s Love มนต์รัก 3310 ตอนจบ : Mui – Tuan’s Wedding Presentation (part 2)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

อาจเป็นเธอ Wedding Presentation Fon & Blue

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

คุณ @MrVop พูดถึงเรื่องน้ำท่วม และเล่าเรื่องว่าในสมัยก่อน แผ่นดินหลายส่วนเคยเป็นทะเล รวมทั้งกรุงเทพฯ ด้วย แต่ที่ทุกวันนี้เป็นแผ่นดิน เพราะระดับน้ำทะเลลดลงเมื่อหลายร้อยปีก่อน

ในปัจจุบันเพราะสภาวะโลกร้อนจึงทำให้น้ำทะเลสูงขึ้น และอีกระดับร้อยปี กรุงเทพก็จะจมทะเลอีก

@12:13 AM, 21 Nov กราฟน้ำในเขื่อนป่าสักฯ 9 ปีที่ผ่านมา เดาว่า ปีหน้า ก็แบบนี้อีก แก้ไม่หาย http://twitpic.com/7gz8v0

@12:18 AM, 21 Nov เราไม่ควรปล่อยให้การตัดสินใจในการกัก-ปล่อยน้ำในเขื่อน ตกอยู่ในมือนักการเมืองอีก

@12:25 AM, 21 Nov ถามว่าเรารู้ล่วงหน้าไหม ว่าจะแล้ง (เอลนิโน) หรือฝนหนัก (ลานิญญา) เรารู้ได้ครับ ตามจากอุณหภูมิน้ำ อันนี้ของวันนี้ http://twitpic.com/7gzefw

@12:27 AM, 21 Nov ลองดูตัวอย่างของปรากฏการณ์ ENSO ในปีเก่าๆ http://twitpic.com/7gzfur

@12:30 AM, 21 Nov จากนี้ไป อย่าปล่อยประเทศให้คนแค่หยิบมือ งุบงิบทำกัน มาช่วยกันคิดครับ ว่าจะทำอย่างไร ประเทศของเรา จึงจะปลอดภัยจากภัยธรรมชาติ

@12:33 AM, 21 Nov แม่น้ำก้นลึก เพิ่มฝาย-ประตูน้ำแยกย่อย เพิ่มแก้มลิง เพิ่มต้นไม้ จัดผังเมือง ย้ายบ้านออกจากเชิงเขา ย้ายถนนออกจากทางน้ำ วางหอระวังภัย ฝึกอพยพ

@12:37 AM, 21 Nov ภัยธรรมชาติบางชนิด เราไม่มีเวลาเตรียมตัวเช่น แผ่นดินไหว บางชนิดมีเวลา 20 นาทีถึง 10 ชั่วโมง เช่น สึนามิ แต่ฝน-แล้ง เรามีเวลาเป็นเดือนๆ

@12:50 AM, 21 Nov เป็นความจริงที่ว่า น้ำทะเลทั่วโลกกำลังสูงขึ้น จากการละลายของน้ำแข็งขั้วโลก ที่ลึกไปกว่านั้น มันเป็นวัฎจักร เกิดมาหลายรอบในช่วงแสนปีที่ผ่านมา

@12:55 AM, 21 Nov RT @somjade: @MrVop พี่ครับ STORM SURGE นั้นสำหรับไทยนี่น่ากลัวไหมครับ \\ ไม่ครับ มันมากับพายุ เรารู้ล่วงหน้า 3-7 วัน

@12:55 AM, 21 Nov นี่คือแผนที่ภาคกลาง เมื่อราวพทุธศตวรรษที่ 16 หรือตั้งแต่เริ่มประวัติศาสตร์ของเรา http://twitpic.com/7gzsgl

@12:56 AM, 21 Nov เราจะพบว่า ในสมัยพันปีก่อน นครปฐม สุพรรณ อ่างทอง เป็นเมืองชายฝั่ง ทุกวันนี้ยังพบเปลือกหอย และซากตลิ่งเก่าๆ

@12:58 AM, 21 Nov ส่วนอันนี้ เป็นแผนที่เมื่อ 320 ปีก่อน สมัยพระนารายณ์ ฝรั่งเป็นคนบันทึก http://twitpic.com/7gzvb7

@1:02 AM, 21 Nov จากแผนที่ เราจะพบกว่า กรุงเทพเรา เพิ่งจะโผล่พ้นน้ำ เมื่อหลัง 300 ปีที่ผ่านมานี่เอง ไม่ได้เกิดจากการทับถมของดินตะกอน แต่เป็นเพราะน้ำทะเลลดลง

@1:03 AM, 21 Nov ระดับน้ำทั่วโลก ขึ้น และลง เป็นวัฏจักร จากการละลายเป็นคาบของน้ำแข็ง

@1:04 AM, 21 Nov RT @somjade: @MrVop พี่ครับคนสมัยก่อนเค้าไม่มีดาวเทียม ไม่มีเครื่องบิน เค้าทำแผนที่กันยังไงครับ \\ เค้าใช้การจดบันทึกซ้ำๆ หลายๆชั่วคนครับ

@1:05 AM, 21 Nov มีการพบหลักฐานการตั้งรกรากของชาวไวกิ้งบนเกาะกรีนแลนด์ พบแมลเขตร้อนที่นั่น นั่นคือช่วงโลกร้อนเมื่อพันกว่าปีก่อน ตรงกับของไทย

@1:05 AM, 21 Nov ตก ง งู ไป พบแมลงเขตร้อนบนเกาะกรีนแลนด์ ที่ทุกวันนี้มีแต่น้ำแข็ง

@1:06 AM, 21 Nov วัฏจักรรอบพันปี กำลังหวนกลับมา ภาวะน้ำทะเลสูง และโลกร้อน กลับมาฝั่งด้านบวก น้ำแข็งกรีนแลนด์ละลายแบบเดียวกับพันกว่าปีก่อน

@1:07 AM, 21 Nov นั่นแปลว่า แผนที่ๆที่เราเคยเห็นในภาคกลางของไทยเมื่อพทุธศตวรรษที่ 16 กำลังจะกลับมาในไม่กี่ร้อยปีข้างหน้า

@1:09 AM, 21 Nov กทม กำลังจะกลับลงใต้น้ำ อาจไม่ใช่ในช่วงอายุของเรา แต่เป็นเรื่องแน่นอนในช่วงลูกหลานเราต่อไป

@1:11 AM, 21 Nov เรา วันนี้มีเทคโนโลยี เรามาดูว่าจะแก้ไข วัฏจักรน้ำขึ้นลงนี้ ได้อย่างไร

@1:17 AM, 21 Nov จากการวัดระดับน้ำที่เพิ่มขึ้นทุกปีในช่วง 10 ปีหลัง ตลอดแนวชายฝั่งจากหัวหิน ไปถึงระยอง พบการเพิ่มขึ้นเป็นแนวเชิงเส้น การกัดเซาะเกิดตลอดเวลา

@1:19 AM, 21 Nov การใช้คาร์บอนอย่างไม่บันยะบันยัง การคายมีเทนสู่บรรยากาศ ล้วนเร่งปฏิกริยาโลกให้ร้อนเร็ว น้ำแข็งละลายเร็ว น้ำทะเลสูงเร็วขึ้น

@1:21 AM, 21 Nov เราต้องวางแผนระยะยาวให้กรุงเทพ ปทุม นนท์ อยุธยา สมุทรปราการ-สาคร-สงคราม ชลบุรี ระยอง สรุป เมื่องชายฝั่งทั้งหลายนะแหละ

@1:23 AM, 21 Nov นี่เป็นภัยธรรมชาติ ทีมีระยะเตรียมตัวยาวกว่าที่พูดให้ฟังแรกๆ ไม่ได้เป็นวิ แบบแผ่นดินไหว ไม่เป็นนาที แบบสึนามิ ไม่เป็นวันแบบพายุ แต่เป็น 10 ปี

@1:24 AM, 21 Nov มาดูว่าระยะเป็น 10-100 ปี เรามีเวลาเตรียมตัวรับน้ำทะเลสูง เราจะรับมืออย่างไร

@1:27 AM, 21 Nov จะสร้างกรอบล้อมเมือง จะยกเมืองขึ้นสูง จะย้ายเมือง จะถมทะเล จะอัดเคมีลงใต้ดิน จะทำอะไร ก็มาคิดกัน

@1:39 AM, 21 Nov RT @DokkuN_Ja: @MrVop และที่สำคัญไปกว่านั้นคือซ้ายมือเป็นโรงงาน IRPC ขวามือเป็นโรงงานไฟฟ้าของ นิคมฯ มาบตาพุด ถึงจะถมหินลงไปเท่าไหร่ก็มีโรงงานตามไปด้วยอ่ะค่ะ \\ ที่ไปเห็นมาระยองปีหลังๆ ชายฝั่งหายไปเป็นเมตร

เริ่มต้นมาจากเมื่อเกือบเที่ยงคืนของคืนวันที่ 17 พ.ย. 54 คุณ @ouimu ไปกับรถขนของเพื่อเอาไปช่วยเหลือผู้บริจาค แล้วประสบปัญหารถสิบล้อที่ใช้โดยสารกันเกิดติดหล่ม ไปต่อไม่ได้คุณ @ouimu จึงได้ tweet ข้อความข้อความช่วยเหลือ แต่ผ่านไปนานก็ยังไม่มีใครช่วย จนสุดท้ายต้องติดต่อเอง จึงได้เขียนเล่าเรื่องมา

อ่านดูแล้วก็ทำให้เห็นภาพการใช้งาน Twitter กับการส่งต่อข้อความเพื่อขอความช่วยเหลือ เป็นแง่มุมที่น่าสนใจดี เลยมาบันทึกไว้

…

@11:55 PM, 17 Nov ช่วยด้วยยย สิบล้อติดหล่มอยู่ในเพชรเกษม 118 อยากได้ รถ 10 ล้อมาช่วยลากด่วน ติกต่อ 0818119930

@11:56 PM, 17 Nov ฝาก Rt ช่วยด่วนเลยครับ แบตกำลังจะหมดด้วย

@12:23 PM, 18 Nov สิบล้อที่ติดหล่มเมื่อคืนออกมาได้ตอนตีสาม รอเวลารับความช่วยเหลือ 4 ชั่วโมง

@12:24 PM, 18 Nov ใครคิดว่าทวีตเตอร์เป็น Social Network ที่ดี มีผลลัพธ์ที่ได้จากเรื่องขอความช่วยเหลือผ่านทางทวีตเตอร์ หลังจากทดสอบมาแล้วสองสามรอบดังนี้

@12:26 PM, 18 Nov หลังจากการ Tweet ขอความช่วยเหลือหลายครั้ง เช่นครั้งล่าสุด จาก Follower 800++ มีคนช่วย Retweet 7 คน มีคน Retweet ต่อจากคนที่ Retweet 3 คน

@12:27 PM, 18 Nov จากคนที่ Retweet อยู่ทั้ง 10 คน คาดว่าผ่านสายตา Follow ประมาณ 13000 คน หักที่น่าจะนอนไปแล้วตอนห้าทุ่มกว่า ๆ สัก 40% คาดว่าน่าจะมีคนเห็น 7000

@12:29 PM, 18 Nov ผลลัพธ์ที่ได้ การติดต่อได้รับความช่วยเหลือกลับมาทางเบอร์ที่ให้ 0% ไม่มีเลย มีช่วยคน Retweet 1.3%

@12:30 PM, 18 Nov เทียบกับการติดต่อขอความช่วยเหลือตรงโทรหา 15 เบอร์ มีติดต่อกลับ 1 เบอร์ สุดท้าย โบกรถหน้าปากซอยเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

@12:31 PM, 18 Nov สรุปได้ว่า Twitter ก็เหมือน ศปภ. ตะโกนไปให้ตาย ก็ไม่ได้รับการตอบสนอง (หลังจากที่ลองทำมา 3-4 ครั้ง) สุดท้ายดิ้นรนเอง ผลลัพธ์ง่ายกว่า

@12:32 PM, 18 Nov มีคนบอกว่า ถ้าเป็นสาว ๆ น่ารัก ๆ หรือเป็น Celeb ขอความช่วยเหลือเอง ผลลัพธ์ที่ได้จะต่างกันทันที

@12:33 PM, 18 Nov ถ้าเป็นสาวน่ารัก ๆ จะมีคน Retweet เป็น 10%++ จะมีคนยินดีโทรกลับมากกว่า 20 Call

@12:34 PM, 18 Nov ถ้าเป็น Celeb ดารา จะมีคน Retweet ประมาณ 5-10% ส่วนคนที่มาช่วยแค่แฟนคลับก็มากกว่า 100 ขึ้นทันที

@12:35 PM, 18 Nov สรุป Twitter เหมาะเอาไว้สำหรับ กระจายข่าว ประชาสัมพันธ์ และบ่นดัง ๆ เท่านั้น ส่วนเรื่องขอความช่วยเหลือ ลืมไปได้เลย ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนดีกว่า

@12:36 PM, 18 Nov @pooligox Celeb ช่วย RT แต่ถ้าไม่ใช่เรื่องของ Celeb คนก็แค่ช่วย RT ไม่ได้มีใครติดต่อกลับมาช่วยเช่นกัน (เพราะเมื่อวานก็มี Celeb RT)

@12:38 PM, 18 Nov ถ้ามีคนบอกว่า เป็นความคิดที่อคติไปหน่อย ขอตอบว่าที่เขียนไม่ได้วัดจากการถูกเข้ามาช่วยเหลือ แต่แค่วัดจากคนที่จะโทรเข้ามาถามไถ่ตามเบอร์ที่ให้ไป

@12:38 PM, 18 Nov เพราะแค่มีคนโทรเข้ามาสอบถาม ก็แสดงให้เห็นถึงความอยากช่วยถึงไม่รู้จะช่วยได้แค่ไหนก็ตาม แต่ผลลัพธ์คือ 0 Call ไม่มีแม้แต่คนจะโทรมา

@12:40 PM, 18 Nov ดังนั้น Social Network จึงเป็นสื่อที่เหมาะแก่การกระจายข่าว และวิพากษ์ โดยแท้ ไม่เหมาะที่จะใช้ สื่อสารหรือขอความช่วยเหลือที่เห็นผลเป็นรูปธรรม

@12:41 PM, 18 Nov ในทางกลับกัน ถ้าเป็นการกระจายข่าว ประชาสัมพันธ์ เชิญชวน Twitter จะเป็นสื่อที่ดีมากกว่ากันเยอะ

@12:41 PM, 18 Nov เช่นถ้ามีคนวิพากษ์ข่าวสักข่าว โดยเฉพาะข่าวที่โดนใจ คนวิพากษ์หนึ่งคนจะถูกส่งต่อกระจายความคิดให้คนได้มากกว่า 10000 คนในทันที

@12:42 PM, 18 Nov โดยเฉพาะเรื่องที่เป็นเรื่องที่ใส่ความคิดเห็นส่วนตัว หรือเห็นไปในทางเดียวกันโดยไม่ได้รอเหตุผลมาหักล้าง จะยิ่งไปไกล

@12:43 PM, 18 Nov ผลลัพธ์ที่ได้คือ เรื่องเล่าของฝ่ายตัวเองดี ฝ่ายคนอื่นเลว จะยิ่งกระจายไปไกล และสร้างผลกระทบได้เร็วมากที่สุด

@12:44 PM, 18 Nov มีความเห็นอีกเรื่อง ถ้าเป็นเรื่องของฟรี แจกของ รับรอง RT กระหน่ำ พิมพ์คนเดียว ผลลัพธ์ที่ได้คนตอบสนองมากกว่า 10000+ (ของฟรี ใครก็เอา)

@12:45 PM, 18 Nov สุดท้ายพลัง Social Media ถ้าจะให้รุนแรง ต้องทำให้อยู่บนปัจจัยของกิเลสคน จะทำให้ได้รับการตอบสนองอย่างรุนแรงตามไปด้วย

@12:50 PM, 18 Nov เรื่องชัด ๆ ของการกิเลสที่ได้ผลเช่น แจกของ ลดราคา 50% ของบางอย่าง ดราม่าเรื่องที่อยู่ในความสนใจ เรื่องสร้างความบาดหมาง เฮไหน เฮนั่น

@12:51 PM, 18 Nov อีกเรื่องที่ได้รับการตอบสนองดีคือการทำจิตวิทยาหมู่ เช่นการเชิญชวนซ้ำ ๆ กันไปมาหลายๆ อย่างในเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง

@12:52 PM, 18 Nov เช่นการเชิญชวนไปทำอะไรบางอย่าง หลายคนเห็นครั้งแรกเฉย ๆ แต่เมื่อมีคนพูดว่าอยากไปมากขึ้น ผ่านทาง Social จะมีแนวโน้มทำให้คนเปลี่ยนใจไปมากขึ้น

@12:54 PM, 18 Nov การที่เป็น Trend คือไม่ว่าจะทำอะไร ถ้าเป็น Trend มีแนวโน้มว่าจะดึงกระแสคนที่ไม่สนใจให้สนใจได้ โดย Trend ที่ออกมาก็ไม่ได้คำนึงถึงผลกระทบใด ๆ

@12:55 PM, 18 Nov มีหลายเรื่องที่อยู่ใน Trend แต่ไม่ได้รับการ Educated หรือการควบคุมที่ดีพอ แต่คนเข้าใจว่าเป็น Trend ที่น่าไปทำ ผลลัพธ์ที่ได้ไม่ได้ดีเสมอไป

@12:55 PM, 18 Nov มีตัวอย่าง Trend ที่นึง ยกตัวอย่างให้ฟังได้ แต่ไม่ระบุว่าที่ไหน

@12:56 PM, 18 Nov มีการชักชวนไปทำกิจกรรม Pack ถุงยังชีพและขนของ ณ สถานที่แห่งนึง หลังจากมีการเชิญชวนกันหลาย ๆ รอบ ทุก ๆ วัน ผลลัพธ์ที่ได้มีดังนี้

@12:57 PM, 18 Nov ข้อแรก คนเข้าไปคับสถานที่ เนื่องจากสถานที่มีพื้นที่จำกัด ไม่ได้มีการประชาสัมพันธ์ที่ดีว่าต้องการคนแค่กี่คน แต่บอกว่าต้องการเรื่อย ๆ

@12:58 PM, 18 Nov ดังนั้นคนจึงถูกดึงดูดผ่านทาง Social ให้ไหลเข้าไปยังสถานที่นั้น ๆ แม้ว่ามันจะเบียดเสียดเท่าไหร่ก็ยังมีคนเข้าไป

@12:59 PM, 18 Nov สุดท้ายคนนั่งเต็มห้อง ไม่มีที่แม้แต่จะเดิน คนที่ล้นออกมาก็ไม่มีอะไรทำ แถมไปเกะกะอีกต่างหาก แต่ไม่มีใครพูดเพราะถือว่าทุกคนมาด้วยใจ

@12:59 PM, 18 Nov อีกข้อคือ เมื่อมีการขนของขึ้นรถ ที่ใช้วิธียืนเอาตัวติดกันและส่งกันเป็นทอด ๆ หลายคนคิดว่าเป็นวิธีที่ดี

@1:01 PM, 18 Nov แต่ผลลัพธ์คือ การขนของขึ้นรถทำได้ช้ามาก ก่อนหน้ามีการนำรถ Folklift มาใช้ ขนของได้ชั่วโมงละ 2 คันรถ พอมาเป็นคนต่อแถวเหลือคันรถละสองขั่วโมง

@1:01 PM, 18 Nov เนื่องจากไม่มีการควบคุมการจัดการที่ดี คนก็ทยอยเข้ามาและคิดว่าสิ่งที่ทำเป็นสิ่งที่ถูกและดี แต่ในภาพรวมคนที่มองเห็นจะพบว่าอะไรที่มากไปมันก็แย่

@1:03 PM, 18 Nov ดังนั้นการใช้ Social จึงเป็นอะไรที่สุดโต่ง ถ้าเป็นเรื่องที่ไม่ได้รับความสนใจใน Trend ก็จะไม่มีการตอบสนองเลย แต่ถ้าใช่ก็จะไม่สามารถควบคุมได้

@1:04 PM, 18 Nov สรุปอย่างที่สรุป สิ่งที่เหมาะกับ Twitter คือ Drama ข่าว เรื่องในกระแส เรื่องวิพากษ์วิจารณ์ เรื่องที่ไม่ต้องการควบคุม เรื่องที่ทำให้ Panic

@1:05 PM, 18 Nov สิ่งที่ไม่เหมาะใน Twitter คือ การขอความช่วยเหลือเป็นบุคคล ความมีเหตุมีผล การตอบโต้โดยใช้ปัญญาและสติ การควบคุมบริหารการจัดการ

@12:43 PM, 18 Nov RT @moui: @ouimu แจกของใช้ทวิตเตอร์คนตรึม ขอความช่วยเหลือจงพึ่งตนเองก่อน

วันนี้…ทำร้ายหัวใจฉันตายได้เท่านั้น
อยากลบ…อยากลืมภาพเธอที่เดินไปจากฉัน…”

ได้ฟังมาจากน้องสาวเหม่งจ๋าย ฮ่า ที่จริงฟังแล้วก็ไม่ใช่ว่าเพราะจนประทับใจหรอก แต่ว่าเนื้อเพลงมันสะเทือนใจดี เลยเอามาแปะไว้ คนที่อยู่ในอารมณ์ประมาณนี้ก็งคงรู้สึกคล้ายๆ กันล่ะมั้งนะ ^^’

จำได้ไหม ก่อนที่เราสองนั้นยัง ไม่พบไม่รู้จักกัน
จำชีวิตก่อนเธอและฉันรักกันได้ไหม…

ในวันนี้ตัวฉันจะขอให้เรา ได้ย้อนกลับคืนหัวใจ

ขอให้เรากลับไป และใช้ชีวิตแบบนั้น
นับแต่นี้ต่อไปในทุกๆวัน เธอกับฉันคือคนไม่เคยรู้จัก

เหมือนเราไม่เคยพบ ไม่เคยรัก ไม่เคยจากกัน
ความรัก…เคยสร้างความสุขมากมายได้เท่าไหน

วันนี้…ทำร้ายหัวใจฉันตายได้เท่านั้น
อยากลบ…อยากลืมภาพเธอที่เดินไปจากฉัน…

วันนี้ฉันทนไม่ไหว สุดท้ายต้องลวงหลอกใจ
ทำเหมือนว่าเรากลับไป…ไม่รู้จักกัน

ลืมที่มีรอยยิ้มและเสียน้ำตา รวมกันผ่านมามากมาย
เรื่องที่ดี ที่เลว ที่ร้ายของเธอกับฉัน

เจอเมื่อไหร่ ให้ทำไม่เห็นและอย่าทัก เพราะเราไม่รู้จักกัน
รักเรานั้นไม่เคยเกิดขึ้น ไม่เคยจบลง

Google Chrome Dev ปรับเลขรุ่นเป็นเวอร์ชัน 13 แล้ว ตอนนี้ก็เป็น Browser ที่มีเลขรุ่นแซงทะลุใครต่อใครไปล่ะ

Chrome 13.0.767.1 ปล่อยของเมื่อ 17 พฤษภาคม แต่ก็แปลกใจว่าตอนเปิด Chrome ในเครื่องดู มันเป็นรุ่น 13.0.761.0 แฮะ แต่ไม่ยักมีใน blog

สามารถดาวน์โหลดได้จาก Google Chrome 13.0.767.1 Dev (Full Install)

รายการอัพเดทของรุ่น 13 หลักๆ ก็มีดังนี้

• แสดงหน้าตัวอย่างก่อนพิมพ์ได้เสียที
• เพิ่มความสามารถในการตรวจสอบตัวอักษร ใน Omnibox (ช่องพิมพ์ที่อยู่เว็บ) ให้เก่งยิ่งขึ้น (เท่าที่ใช้อยู่ ผมว่าของ Firefox ตรวจได้ดีกว่านะ ^^)
• ไปอ่านรายละเอียดได้ที่ Chrome Dev 13.0.767.1

หลังจากที่รอมาพักใหญ่ ว่าเมื่อไหร่จะปรับรุ่น Beta เสียที ในที่สุด Google Chrome Beta ได้ปรับเลขรุ่นมาเป็นเวอร์ชัน 12 แล้วหลังจากที่ได้ออกรุ่น 11 Stable มาตั้งแต่ปลายเดือนเมษายน ซึ่งตัวนี้ก็เป็น 12.0.742.30 Dev ที่ออกมาเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคมนั่นแหละ แค่ปรับจาก Dev มาเป็น Beta เท่านั้นเอง แสดงว่าศุกร์นี้เราคงได้เห็นเวอร์ชัน 13 Dev กันแล้ว

สามารถดาวน์โหลดได้จาก Google Chrome 12.0.742.30 Beta (Full Install)

รายการอัพเดทของรุ่น 12 ก็มีทั้งคุณสมบัติใหม่ๆ และแก้ไขปัญหาของเก่า มาดูกันว่ามีอะไรบ้าง

• ใช้ฮาร์ดแวร์สำหรับช่วยเร่งการแสดงผล CSS 3 มิติ
• ระบบป้องกันไฟล์ที่ไม่ปลอดภัย
• ลบ cookies จาก flash ภายใน Chrome ได้เลย
• เรียกใช้งาน Apps จาก Omnibox (ช่องพิมพ์ url) ได้เลย
• รวมการจัดการ sync เข้าในหน้า setting แบบใหม่
• ใช้งานร่วมกับโปรแกรมอ่านตัวหนังสือบนหน้าจอได้ดียิ่งขึ้น
• ถอด Google Gears ออกแล้ว
• ไปอ่านรายละเอียดได้ที่ Chrome Beta 12.0.742.30

เพลง อย่าทำอย่างนี้ไม่ว่ากับใคร..เข้าใจไหม
ศิลปิน เบิร์ด – ธงไชย แมคอินไตย์

ถ้ามีใครสักคนมองมา
เขาคงนึกว่าเราเป็นคนรักกัน
ด้วยวิธีที่เธอ ทำที่ให้ความสำคัญ
จนฉัน บางทีก็ยังเผลอ
เผลอทุกทีที่เธอมากอด
เผลอว่าเธอสุขใจที่เราได้เจอ
เคลิ้มไปตามที่เธอ…ทำ
และเกือบหลงรักเธอ
ดีที่รู้ทัน ว่าเธอไม่ได้คิดอะไร

อย่าทำอย่างนี้ ไม่ว่ากับใคร เข้าใจไหม
ถ้าไม่รัก ไม่ต้องไปทำแบบนี้ให้ใคร
อย่าทำอย่างนี้
เพราะเขาจะมองว่าเธอน่ะใจร้าย
ที่ทำเหมือนเธอให้ใจ แต่มันก็ไม่จริง

ฉันน่ะมันเข้าใจเธออยู่
เพราะว่ารู้จักเธอมาก็เนิ่นนาน
รู้ว่าเธอไม่เคย คิด ไม่มีวันรักกัน
เรามันเพื่อนกัน ก็เลยทำได้แค่เตือน

อย่าทำอย่างนี้ ไม่ว่ากับใคร เข้าใจไหม
ถ้าไม่รัก ไม่ต้องไปทำแบบนี้ให้ใคร
อย่าทำอย่างนี้
เพราะเขาจะมองว่าเธอน่ะใจร้าย
ที่ทำเหมือนเธอให้ใจ แต่มันก็ไม่จริง

อย่าทำอย่างนี้ ไม่ว่ากับใคร เข้าใจไหม
ถ้าไม่รัก ไม่ต้องไปทำแบบนี้ให้ใคร
อย่าทำอย่างนี้
เพราะเขาจะมองว่าเธอน่ะใจร้าย
ที่ทำเหมือนเธอให้ใจ แต่มันก็ไม่จริง

บทที่ 16 : ขุมนรกโลกันตร์

จากห้องโถงใหญ่ที่เมื่อครู่ประกายแก้ว สกุลสุวรรณได้พบกับนายเหนือแห่งแดนพิศวงผู้ซึ่งเด็กสาวอนุมานเอาเองว่าน่าจะ เป็นพญามัจจุราชผู้ดูแลโลกนรก บัดนี้ชายชุดดำไว้หนวดผู้นำทางได้พานักเรียนสาวลัดเลาะมาถึงประตูอีกฟาก หนึ่งของกำแพง แก้วพิจารณาโลหะบานประตูจึงพบว่ามันน่าจะทำมาจากเหล็กกล้า และแน่นอน … ที่หน้าปากประตูก็มีนายทวารอยู่สองคนเช่นเดียวกับประตูทางเข้า

“ หลังประตูนี้คือสถานที่ลงทัณฑ์ขุมแรก ” คนนำทางกล่าว
“ หมายถึง ‘ นรก ’ ใช่ไหมคะ ? ” แก้วตัดสินใจถามออกไปตรงๆ ชายชุดดำไว้หนวดนิ่งไปเพียงอึดใจก่อนจะตอบคำถามของเธอ

“ ถ้าจากมุมมอง จากชื่อเรียกของมนุษย์ … ก็เป็นเช่นดังที่เจ้าว่า ” เป็นคำตอบที่ยืนยันความคิดของประกายแก้ว
นี่เธออยู่ในนรกจริงๆ !? แม้จะทำใจไว้บ้าง แต่กระนั้นเมื่อได้ยินคำตอบชัดๆ เด็กสาวถึงกับรู้สึกวิงเวียนศีรษะคล้ายจะเป็นลม

“ ไหวไหม เด็กน้อย … เจ้าอยากเข้าไปดูข้างในหรือไม่ ” ชุดดำถาม
“ ไหว … ไหวค่ะ ” แก้วแข็งใจตอบ แม้จะหวาดกลัว แต่นี่เป็นประสบการณ์ที่ยากจะได้พบเจอในยามมีชีวิต ดังนั้นเธอจึงไม่ควรปฏิเสธทริปท่องเที่ยวอันแสนวิเศษนี้

ผู้นำทางส่งสัญญาณให้นายประตูเปิดทางเข้า เมื่อบานประตูแง้มออก เขาจึงเดินนำเข้าไปก่อน แก้วเห็นดังนั้นจึงตามเข้าไปติดๆ เด็กสาวรับรู้ว่าตัวเองขาสั่นพอๆกับจังหวะหัวใจ
เบื้องหน้า ถัดจากประตูปรากฏเป็นทางเดินเล็กๆที่ทอดยาวลอยอยู่ในอากาศที่สูงจากพื้นราว ตึกสามสี่ชั้น ส่วนตรงพื้นด้านล่างลึกลงไปเด็กสาวมองเห็นผู้คนมากมายที่ด้านล่างนั้น

ประกายแก้ว สกุลสุวรรณตัวสั่นเทิ้ม ภาพนรกเบื้องล่างเป็นที่น่าสยดสยองพองเกล้ายิ่ง กลุ่มคนในร่างเปลือยเปล่าจำนวนมากกำลังยกพวกเข้าห้ำหั่นพันตู บางครั้งฆ่าฝ่ายตรงข้าม สักพักก็กลับหันมาทำร้ายกันเอง บ้างก็หัวขาด แขนขาขาด ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะมือ เท้าของกลุ่มคนเหล่านั้นปรากฏใบมีดคมกริบยื่นยาวจากปลายนิ้ว และคมมีดเหล่านั้นได้ถูกนำมาใช้ฟาดฟันกันเอง

ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้น เมื่อไรที่กลุ่มคนเริ่มเหนื่อยล้าจนหยุดพักการต่อสู้ ประกายแก้วจะเห็นร่างของคนสวมใส่ชุดเกราะเหล็กสีดำทมิฬปรากฏขึ้นจำนวนนับสิบ โดยรอบ ชุดเกราะทุกนายล้วนถืออาวุธเป็นดาบหรือไม่ก็หอก จากนั้นพวกเขาก็จะเริ่มไล่ทำร้ายจนกระทั่งไม่มีใครหลงเหลือ  !

ทว่าความตายหาใช่ความสงบสำหรับคนเหล่านั้นไม่ !? เพียงพักเดียว ร่างที่แยกเป็นส่วนๆกลับเชื่อมต่อติดกันราวกับปาฏิหาริย์ และภาพต่อมาก็คือการเข้าห้ำหั่นกันเองผสมกับชุดเกราะดำที่เข้าร่วมทำร้าย วนไปเวียนมาไม่รู้จักจบสิ้น

“ นี่คือสัญชีวมหานรก … หรือจะเรียกว่า ‘ แดนคืนชีพ ’ ก็ได้ ” เป็นคำกล่าวของผู้นำทาง
“ แดนคืนชีพ ? ” เด็กสาวทวนคำ สายตาจ้องจับพื้นเบื้องล่าง แม้ไม่อยากมองภาพการทารุณอันโหดร้าย แต่แก้วจำต้องลืมตามองด้วยเพราะไม่อยากก้าวพลาดจากทางเดินแคบๆจนอาจทำให้ หล่นลงไปยังนรกเบื้องล่าง

“ ใช่ … สัญชีวมหานรกแห่งนี้มีไว้สำหรับลงทัณฑ์สัตว์นรกที่เมื่อครั้งยังเป็นคนได้มี จิตใจอาฆาตพยาบาท ลักขโมยทรัพย์สิน หรือทำร้ายผู้อื่นด้วยของมีคม ส่วนพวกที่ใส่ชุดเกราะดำนั่นคือนายนิรยบาลหรือก็คือผู้คุม พวกเขายังทำหน้าที่เป็นผู้ลงโทษไปพร้อมกัน ” นั่นคือคำอธิบาย

เด็กสาวผู้มาเยือนค่อยๆลัดเลาะไปตามทางเดินที่คดเคี้ยว ซ้ายบ้าง ขวาบ้าง บางคราวก็ชันขึ้นสูง ขณะที่บางครั้งกับลาดลงจนต้องระมัดระวังไม่ให้ร่วงหล่นลงด้านล่าง แก้วนึกบ่นในใจ นี่ถ้าหากเธอตกลงไปตรงนรกนั่น เธอจะพลอยโดนหางเลขไปด้วยหรือเปล่า

“ อีกไกลไหมคะ เดี๋ยวหนูกลับร่างเนื้อไม่ทัน ” เด็กสาวถามด้วยความเป็นห่วง นี่ถ้าหากกลับไม่ทันเช้า เธอมิตายทั้งที่ยังไม่หมดอายุขัยรึ
“ ไม่ต้องห่วงหรอกเด็กน้อย กาลเวลาในพิภพนรกนั้นแม้จะมีการนับเดือน นับปีเช่นเดียวกับโลกมนุษย์ แต่ถึงอย่างนั้นห้วงเวลาก็เดินช้ากว่าโลกมนุษย์มากมายนัก ” ชายชุดดำอธิบายระหว่างที่ทั้งสองเดินบนสะพานที่ทอดข้ามเหนือนรกขุมแรก

“ อย่างเช่นมหาขุมนรกที่หนึ่งแห่งนี้จะมีระยะเวลาหนึ่งวันนรกเท่ากับเก้าล้านปีมนุษย์ ! ”
“ หา ? เก้าล้านปี !? ” ประกายแก้วอุทาน เช่นนั้นวิญญาณที่ต้องตกนรกมิต้องทรมานทรกรรมอย่างไม่มีวันจบสิ้นอย่างนั้นหรือ

“ ถูกต้อง และสัตว์นรกในขุมนี้จะมีอายุขัยราวๆห้าร้อยปีนรก ” เป็นคำอธิบายที่ทำให้เด็กสาวไม่สามารถคูณเลขในใจได้ถูกต้อง เนื่องเพราะมันมากมายมหาศาลยิ่ง
“ และในนรกขุมที่ลึกลงไปมากกว่านี้ก็จะมีระยะเวลาที่เนิ่นนานมากขึ้นตามลำดับ อย่างเช่นมหานรกขุมที่สองที่เรากำลังจะไป ” ยมทูตไว้หนวดชี้ประตูเหล็กที่เห็นอยู่เบื้องหน้าไม่ห่างออกไป

“ น .. นั่นนรกขุมที่สองหรือคะ ? ” เด็กสาวถามขณะที่ทางเดินค่อยๆกว้างมากขึ้นเมื่อใกล้จุดหมายปลายทาง
“ ใช่ … นั่นคือมหานรกขุมที่สอง มีชื่อว่า ‘ แดนเชือกดำ ’ หรือ กาฬสุตตมหานรก ”

“ แดนเชือกดำ ? ” เด็กสาวทวนคำ
“ ลองเข้าไปดูกันเถอะ ” ว่าแล้วบุรุษชุดดำก็ส่งสัญญาณให้นายทวารผู้เฝ้าเปิดประตูเหล็กอันหนักอึ้ง

ประกายแก้ว สกุลสุวรรณค่อยๆก้าวอย่างระมัดระวัง เธอกลัวว่าหากเป็นเส้นทางที่สูงลิบลิ่วอย่างขุมนรกที่แล้วอาจเกิดอันตรายหาก มีการพลัดตก ด้วยเหตุนี้เธอจึงค่อยๆก้าวผ่านประตูอย่างระมัดระวัง ทว่า … คราวนี้หาใช่ทางเดินลอยฟ้าไม่ หากแต่เป็นทางเดินบนพื้นราบ ! … นี่เท่ากับว่าเธอจะต้องเดินทางบนพื้น เดินผ่านดงนรกที่กำลังลงโทษวิญญาณโฉดชั่วทั้งหลาย … เอิ๊กส์ แค่คิดก็จะลมใส่

“ ไหวไหม เด็กน้อย ” ชุดดำหันมาถาม
นักเรียนสาวสะบัดศีรษะ เธอพยายามตั้งสติให้มั่นก่อนจะพยักหน้าแสดงให้เห็นว่าเธอยังไหว นี่เป็นโอกาสทองที่ได้มานรกทั้งที่ยังมีชีวิต ไหนๆก็มาถึงนี่แล้ว ก็ต้องขอทัศนศึกษาให้ถึงที่สุด

ได้ฟังคำตอบเช่นนั้น มัคคุเทศก์ชุดดำจึงหันกลับพร้อมเดินนำไปอย่างปกติ ประกายแก้วไม่รอช้ารีบสืบฝีเท้าตามติดเพื่อไม่ให้คนนำทางต้องไกลห่าง ไม่อย่างนั้นเกิดหลงทางอยู่ในนรก … มิแย่รึ ?

สองข้างทางที่ทอดผ่านหาได้มีความวุ่นวายหรือรบราฆ่าฟันอย่างแดนคืนชีพที่ผ่านมา ดินแดนเชือกดำนี้กลับเงียบสงบอย่างคาดไม่ถึง
“ อ๊ากกกกกกกก ! ” เสียงใครสักคนร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด แก้วรีบหันไปทางต้นเสียง

ภาพตรงหน้าชวนให้สยดสยองแกมคลื่นไส้ ร่างมนุษย์ .. หรือที่ชายชุดดำเรียกว่าสัตว์นรก ร่างนั้นกำลังถูกขึงพืดบนแผ่นไม้ ข้างๆมีนายนิรยบาลสองคนในชุดหนังสีดำทมิฬ คนหนึ่งกำลังใช้เชือกดำวัดส่วนต่างๆของร่างกาย เมื่อวัดเสร็จจึงใช้มีดเล็กๆกรีดทำเป็นเครื่องหมายเอาไว้

หลังจากนั้นนายนิรยบาลอีกคนจึงเดินเข้ามาพร้อมขวานขนาดใหญ่ สายตาเย็นชาไร้ความรู้สึกจ้องจับตรงรอยแผลที่เกิดจากมีดเล็กๆซึ่งเป็น เครื่องหมายที่ขีดไว้หลังจากวัดระยะด้วยเชือกดำ
“ ไม่ ! ” ประกายแก้วร้องเสียงหลง เธอรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ นายนิรยบาลผู้นั้นจะใช้ขวานใหญ่ลงโทษสัตว์นรกอย่างไร

ฉัวะ !
“ อ๊ากกกกกกกก ! ” ขวานแรกฟาดคมลงที่ต้นแขน แน่นอนว่าวิญญาณผู้ทำผิดร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด แก้วรู้ดีว่าความทรมานยังไม่หมดแค่นี้ เด็กสาวเห็นรอยมีดเล็กๆที่บากเป็นเครื่องหมายอยู่หลายที่ ตรงเข่า ต้นขา หัวไหล่ … และแม้กระทั่งคอ !

ประกายแก้วหลับตาปี๋ ขาสั่นด้วยความกลัว ภาพในนรกทำเอาเธอขวัญหาย นี่แค่นรกขุมที่สองยังขนาดนี้ แล้วขุมหลังๆมิแย่ยิ่งกว่าอีกหรือ
“ หลังจากที่สัตว์นรกตายจากการถูกตัดเป็นชิ้นๆ ส่วนที่ขาดก็จะกลับมาต่อติดกันและคืนชีพอีกครั้งเพื่อที่จะถูกลงโทษซ้ำไปซ้ำ มาจนกว่าจะหมดสิ้นเวรกรรม ” ชุดดำนำทางอธิบาย ขณะที่แก้วพยายามเดินก้มหน้าอย่างเดียว เด็กสาวไม่คิดที่จะดูการลงโทษวิญญาณดวงอื่นๆในขุมนรกนี้อีก

“ วิญญาณในมหานรกขุมที่สองนี้จะมีอายุประมาณหนึ่งพันปี โดยหนึ่งวันในนรกจะเทียบระยะได้กับเวลาในภพมนุษย์ถึง 36 ล้านปี ”
“ หา !? ” ประกายแก้วอุทาน เธอมั่นใจแน่นอนว่าชาตินี้จะไม่ขอทำความชั่วเด็ดขาด

“ แล้วพวกเขาทำผิดอะไรคะ ถึงได้โดนทรมานมากมายขนาดนี้ ” เด็กสาวถามทั้งๆที่ก้มหน้า
“ สัตว์นรกเหล่านี้เป็นวิญญาณของผู้ที่เคยฆ่าหั่นศพผู้อื่น รวมถึงพระเณรที่ประพฤติผิดศีลข้อห้ามในพระพุทธศาสนา ”

เมื่อจบคำอธิบาย ทั้งสองจึงเดินผ่านกลางนรกไปเงียบๆ โดยเฉพาะประกายแก้วที่พยายามจะไม่เงยหน้ามองที่อื่นนอกจากชายชุดดำที่เดินนำทาง
…

“ เอ้า .. ถึงมหานรกขุมที่สามแล้ว ยังไหวอยู่หรือไม่ ” ยมทูตถาม แก้วค่อยๆเหลือบตาขึ้นมองจึงเห็นประตูเหล็กกล้าที่บัดนี้นายทวารเปิดอ้ารอ ผู้มาเยือนอยู่ก่อนแล้ว ส่วนคนนำทางไว้หนวดก้าวเข้าไปรออยู่ด้านในเรียบร้อย

“ ไหวค่ะ ไหว ” เด็กสาวรีบบอก เธอสืบเท้าตามติดเข้าด้านใน และเมื่อนั้นจึงพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนสันเขาแคบๆ ลึกลงไปด้านล่างเป็นหุบเหวที่ทอดขนานยาวกับสันเขาที่เธอกำลังยืนอยู่

ประกายแก้วเพ่งมองลงด้านล่าง เด็กสาวเห็นในหุบเหวลึกนั้นปรากฏร่างมนุษย์จำนวนมาก
“ นั่นคือวิญญาณผู้ที่ตกนรกอย่างนั้นหรือคะ ? ” แก้วถาม เธอสังเกตเห็นว่าจำนวนร่างที่รอลงทัณฑ์นั้นมีมากมายจนเต็มหุบเหวลึก

“ ถูกต้อง ทั้งหมดที่เห็นคือสัตว์นรกที่รอการลงทัณฑ์ พวกนี้สมัยเป็นคนเคยทุบตีผู้อื่น เคยนอกใจคนรัก รวมไปถึงพวกที่ขืนใจลูกเมียชาวบ้าน ”
“ สำหรับชื่อของมหานรกขุมที่สามนี้ก็คือ ‘ สังฆาตมหานรก ’ หรืออาจจะเรียกว่า … ” ชายชุดดำอธิบายแต่ยังไม่ทันจบเด็กสาวพลันได้ยินเสียงแผ่นดินสะเทือนเลื่อน ลั่น
ครืนนนนนนนน !

“ เหวอออออ !! … กรี๊ดดดดดดด !! ” เสียงสัตว์นรกร้องโหยหวนด้วยตระหนักถึงภัยที่กำลังเผชิญ ประกายแก้วผู้อยู่บนสันเขาที่สูงกว่าสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน

หินยักษ์กลมเกลี้ยงขนาดใหญ่กำลังกลิ้งมาตามทางในหุบเหว ! ขนาดของมันใหญ่พอดีกับช่องทางเดิน เช่นนั้นแล้วจึงไม่มีสัตว์นรกตนไหนสามารถหลบหินยักษ์ที่กลิ้งบดขยี้ได้พ้น

“ อ๊ากกกกกก ! ” เสียงโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังลั่นจากหุบเหว สัตว์นรกนับหมื่นแสนที่แออัดอยู่เบื้องล่างถูกทับจนแบนจากหินยักษ์ที่กลิ้ง ผ่านอย่างช้าๆ แม้พวกมันจะพยายามตะเกียกตะกายหนีแต่ก็ไม่มีทางรอดพ้นด้วยสองข้างเป็นหน้าผา อันสูงชัน ครั้นจะหนีไปด้านหน้าหรือด้านหลังต่างก็ติดเหล่าสัตว์นรกด้วยกันเอง

และเพียงครู่เดียวที่หินผากลิ้งผ่านไป บริเวณที่แก้วยืนอยู่ก็เงียบเป็นปลิดทิ้ง เบื้องล่างมีเพียงร่างที่จมกองเลือด แหลกเละจนจำเค้าโครงเดิมแทบไม่ได้
“ อีกชื่อของขุมนรกนี้ก็คือ ‘ แดนภูเขาบด ’ ” ช่างเป็นชื่อที่ตรงประเด็นดีแท้

และเพียงแค่อึดใจเดียว เศษเนื้อของสัตว์นรกค่อยๆไหลมารวมกันอีกครั้ง เพียงครู่เดียวช่องทางในหุบเหวจึงคลาคล่ำไปด้วยเหล่าวิญญาณหลงผิด และแน่นอนเด็กสาวรู้ดีว่าจะเกิดอะไรต่อไป

ครืนนนนนนนน !!
เสียงกลิ้งของหินยักษ์กลับมาอีกครั้ง มันคงทำร้ายร่างสัตว์นรกจนแหลกเหลวก่อนที่จะฟื้นคืนชีพใหม่เพื่อโดนลงทัณฑ์อย่างไม่รู้จบสิ้น

“ อายุสัตว์นรกเหล่านี้จะประมาณสองพันปีนรก และหนึ่งวันในนรกจะเท่ากับ 144 ล้านปีในโลกมนุษย์ ” เป็นคำอธิบายที่ทำให้เด็กสาวรู้ว่าการลงโทษมีวันจบสิ้น … แต่มันช่างเนินนานเสียเหลือเกิน
…

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ ทั้งแก้วและยมทูตก็บรรลุถึงประตูเหล็กกล้าที่มีไว้แบ่งเขตแดนนรกภูมิ เมื่อนักเรียนสาวก้าวเข้าไป คราวนี้จึงพบว่าตนเองอยู่กลางทางเดินกว้างใหญ่อันทำมาจากคอนกรีต สองข้างถูกขนาบด้วยสระน้ำขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยดอกบัวใหญ่น้อยสีสันสดสวย โดยที่บางดอกมีขนาดใหญ่เท่าตัวคน ! ดูแล้วนรกขุมนี้ท่าทางไม่ค่อยน่ากลัวสักเท่าไร
“ ทางซ้ายของเรามีชื่อว่า ‘ แดนคร่ำครวญ … หรือ โรรุวมหานรก ’ มีไว้สำหรับคนที่เคยจุดไฟเผาสัตว์ ปล้น จี้ แอบเป็นชู้กับสามีภรรยาผู้อื่น รวมถึงพวกโกหกปลิ้นปล้อน ”

“ ส่วนทางขวาคือ ‘ แดนร่ำร้อง … หรือมหาโรรุวนรก ’ สำหรับคนที่เคยฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ไม่ว่าจะเป็นสัตว์เล็กหรือใหญ่ก็ตาม รวมไปถึงพวกฉกชิงวิ่งราวด้วย เจ้าเห็นไหมว่าแดนทางขวานี้จะมีจำนวนดอกบัวที่มากกว่าทางด้านซ้าย ” ประกายแก้วมองตามคำอธิบายก็เห็นเป็นเช่นนั้นจริง และหลังจากที่มองดีๆเด็กสาวจึงเห็นสิ่งอื่นนอกจากดอกบัวในสระน้ำ
นั่นคือร่างของสัตว์นรกกำลังดำผุดดำว่ายเป็นจำนวนมากมายนับไม่ถ้วน !

พริบตานั้นดอกบัวสวยงามทั้งหมดพลันลุกพรึ่บด้วยเปลวพระเพลิงสีแดงเข้ม … มันคือไฟนรก ! ไฟกรดเหล่านั้นปะทุพวยพุ่งออกจากกลีบดอก ลูกไฟที่ลอยขึ้นสู่อากาศวกกลับลงสู่เบื้องล่างยังผลให้สัตว์นรกทั้งหลายร้อง โอดโอยด้วยความเจ็บปวด ผิวหนังพุพองขาดวิ่น กลิ่นเนื้อไหม้คละคลุ้งไปทั่วทั้งบริเวณ

ทว่าเหตุการณ์ยังไม่จบเพียงแค่นี้ สัตว์นรกสองขุมซ้ายขวายังเหลือรอดอยู่อีกมาก บางทีอาจเป็นเพราะร่างทั้งหลายแช่อยู่ในสระน้ำที่อาจทุเลาเปลวเพลิง … แต่ทันใดนั้น ดอกบัวสวยงามกลับอ้ากลีบบานจนสุด ประกายแก้วเห็นชัดว่าขอบกลีบทั้งหมดวาววับด้วยคมโลหะ !

เด็กสาวยกมือขึ้นปิดตาทันที เธอรู้ว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้นต่อจากนี้
ใช่ ! ดอกบัวทั้งหมดต่างร่อนกลีบดอกฉวัดเฉวียนเข้าตัดร่างสัตว์นรกจนขาดเป็นชิ้นๆ และคราวนี้เองที่ไม่มีร่างไหนที่หลงเหลือชีวิต

“ สำหรับสัตว์นรกในโรรุวมหานรกจะมีอายุ 4,000 ปี โดยหนึ่งวันนรกจะยาวนานเท่ากับ 576 ล้านปีมนุษย์ ส่วนมหาโรรุวมหานรกนั้น หนึ่งวันนรกจะยาวนานถึง 2,304 ล้านปี โดยสัตว์นรกในขุมนี้จะต้องเสวยกรรมโดยเฉลี่ยแล้วประมาณ 8,000 ปีนรก ”

เสร็จสิ้นคำอธิบาย ยมทูตนำทางจึงพาเด็กสาวเดินตรงไปตามทางที่ทอดผ่านระหว่างสองมหานรกดอกบัว แน่นอนว่าประกายแก้วได้เห็นเหมือนเช่นนรกขุมที่ผ่านมา นั่นคือเมื่อเหล่าสัตว์นรกได้ตายจนสิ้น ร่างแหลกเหลวของพวกมันต่างเชื่อมต่อและฟื้นคืนชีพเพื่อรอรับกรรมครั้งต่อๆไป ไม่รู้จักจบสิ้น
…

ทั้งสองก้าวมาตามทางจนกระทั่งบรรลุถึงประตูเหล็กหนาหนักอันจะนำไปสู่มหานรก ขุมต่อไป ประกายแก้วเริ่มรู้สึกวิงเวียนมากขึ้น แม้เธอจะพยายามหลับตา แม้จะพยายามเดินให้เร็ว เดินอย่างไม่สนใจภาพการทารุณอันโหดร้ายที่อยู่รายรอบทุกฝีก้าว แต่กระนั้นเธอก็ไม่อาจหลับตาได้ตลอดเวลาเนื่องเพราะต้องพยายามเร่งฝีเท้าให้ ทันการก้าวเดินของยมทูต
“ เด็กน้อย … หากไม่ไหวจงบอกเราเถิด เจ้าจะได้กลับสู่โลกมนุษย์โดยพลัน ” ยมทูตถามอาการอีกครั้ง

นักเรียนสาวฝืนยิ้มแห้งๆ ใครล่ะจะยอมปล่อยโอกาสที่มีเพียงครั้งหนึ่งในชีวิต
“ ยังไหวค่ะ ถ้าจะกรุณาช่วยเดินช้าลงอีกนิดค่ะ ”

ชุดดำผู้นำทางไม่ตอบว่าอย่างไร เขาหันไปสั่งการให้นายประตูเปิดบานเหล็กกล้าเพื่อที่จะนำอาคันตุกะของพญา มัจจุราชให้ได้ทัศนาบรรยากาศภายใน
ประกายแก้วร้อนวูบทั่วทั้งร่างตั้งแต่วินาทีแรกที่ประตูถูกเปิด มันคือไอร้อนจากเพลิงนรกที่โชติช่วงอยู่สองฝั่งถนน ลักษณะของนรกที่กำลังจะเดินเข้าไปถูกวางแบบแปลนคล้ายคลึงกับสองมหานรกที่ แล้ว ต่างกันเพียงเมื่อครู่เป็นสระน้ำดอกบัวเลือด

… แต่ที่นี่คือนรกไฟกรด ! เพลิงอัคคีจำนวนมากกำลังคุกรุ่นสลับปะทุจากหลุมบ่อไฟที่มีนับพันนับหมื่น หลุม นั่นคือที่มาของแหล่งความร้อนที่แม้แต่เหล็กยังอาจหลอมละลาย

“ โอยยยยยย … ช่วยด้วย … อ๊ากกกกกก !! ” เสียงร่ำร้องทรมานโหยหวนจากสองฝั่งถนน ด้านหนึ่งเหล่ามัจจุราชกำลังใช้เหล็กแหลมเสียบเข้าที่ก้นของสัตว์นรก เสียบทั้งที่ยังเป็นๆ ! และแม้เสียงร้องโอดครวญขอความช่วยเหลือผสานความเจ็บปวดจะดังต่อเนื่อง ทว่าผู้ลงทัณฑ์หาได้สนใจไม่ พวกเขายังทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

เหล็กแหลมยาวเหล่านั้นค่อยๆแทงขยับเข้าทีละน้อย จนกระทั่งมันเสียบทะลุออกทางปาก จากนั้นผู้คุมแห่งแดนนรกก็จะนำวิญญาณชั่วเหล่านั้นไปย่างสดๆกับไฟกรดที่ลุก โชติช่วงจากหลุมพระเพลิง กลิ่นเนื้อไหม้คละคลุ้งชวนให้เด็กสาวรู้สึกคลื่นเหียนจนต้องรีบหลับตาให้พ้น จากภาพชวนสะอิดสะเอียน หลังจากเนื้อสัตว์นรกถูกย่างจนไหม้เกรียม เหล่าผู้คุมก็จะโยนเนื้อพวกนั้นให้เหล่าสุนัขนรกกิน … แน่นอนว่าหลังจากนั้นเศษกระดูกที่เหลือจากสุนัขกินก็จะค่อยๆปรากฏร่างสัตว์ นรกอีกครั้งเป็นการคืนชีพเพื่อรับโทษทัณฑ์จนกว่าวิญญาณชั่วจะชดใช้กรรมจนหมด สิ้น

“ นี่คือ ‘ แดนเร่าร้อน … หรือ ตาปนมหานรก ’ อันเป็นที่สำหรับลงโทษสัตว์นรกที่ตอนเป็นมนุษย์เคยเผาที่อยู่อาศัยผู้อื่น เผาที่สาธารณะ อายุของสัตว์นรกในขุมนี้จะมีอายุราว 16,000 ปี โดยหนึ่งวันในนรกจะมีระยะเวลาเท่ากับ 9,216 ล้านปีในโลกมนุษย์ ” นั่นเป็นตัวเลขที่มหาศาลราวกับนิรันดร์กาล

“ ส่วนอีกด้านของฝั่งถนนเป็นอีกขุมนรก ชื่อของนรกขุมนี้คือ ‘ แดนร้อนทรมาน … หรือ มหาตาปนมหานรก ’ มีไว้สำหรับสัตว์นรกที่เคยเผาคนทั้งเป็น คนที่มีความเชื่อผิดๆ เช่น เชื่อว่าทำดีไม่ได้ดี ทำชั่วไม่ได้ชั่ว หรือไปเชื่อว่าพ่อแม่ไม่ใช่คนที่มีบุญคุณกับเรา โดยระยะเวลาในการลงทัณฑ์จะเท่ากับครึ่งอันตรกัป ” คำอธิบายของยมทูตทำให้ประกายแก้วต้องมองอีกฝั่งของถนนอันมีชื่อว่าแดนร้อน ทรมาน

พื้นดินมหานรกขุมนี้ระอุไปด้วยถ่านไฟ เปลวเพลิงปะทุเป็นจุดๆ บางครั้งมีเพียงแค่คุกรุ่นเป็นถ่านแดงๆ ทว่าบางจังหวะพวยพุ่งด้วยเปลวจากนรก สัตว์นรกจำนวนมากที่อยู่บริเวณนั้นไม่อาจรู้หรือกำหนดได้ว่าเพลิงกรดจะพุ่ง จากตรงไหนและเมื่อไร

เท่านั้นยังไม่พอ สักพักหนึ่งมีผู้คุมนับพันคนเดินถือหอกออกมาจากด้านหนึ่ง สัตว์นรกที่รู้ชะตากรรมต่างพากันวิ่งหนี ที่วิ่งไม่ทันก็โดนหอกดาบไล่ฟัน ไล่แทง จนสุดท้ายต้องพยายามวิ่งไปในทางเดียวกัน

“ พวกนั้นถูกไล่ต้อน ? ” เด็กสาวพูดกับตัวเอง ตัวเธอที่อยู่ในวงนอกมองเห็นได้ชัดว่ากลุ่มสัตว์นรกกำลังโดนต้อนไปในทิศทาง เดียวกัน ระหว่างวิ่งก็ต้องถูกคมหอกคมดาบ สัตว์นรกหลายรายถูกเพลิงกรดที่พวยพุ่งจากพื้นเผาจนไหม้เกรียม พวกที่เหลือก็ต้องวิ่งทั้งที่เท้าเปล่าลุกไหม้ด้วยถ่านไฟบนพื้น

“ ทางนั้นมีภูเขา ? ” ประกายแก้วมองไปที่ปลายทางที่สัตว์นรกถูกต้อน … มันคือภูเขาขนาดย่อม ! ทว่าพื้นผิวภูเขานั้นหาใช่ต้นไม้ใบหญ้าอย่างเช่นเมืองมนุษย์ หากแต่มันคือถ่านไฟและเพลิงกรดที่ลุกโชติช่วง ลาวาเพลิงที่ไหลจากปากปล่องด้านบนหลอมละลายร่างของผู้หลงผิดจนไม่เหลือแม้ แต่ซาก

แน่นอน … สำหรับนรกขุมนี้ ความตายเพียงหนึ่งครั้งหาใช่จุดสิ้นสุด พริบตาเดียวหลังจากสิ้นชีวิต ที่พื้นราบอันเป็นถ่านแดงร้อนค่อยๆขยับนูนขึ้นคล้ายกับมีร่างที่ถูกฝังอยู่ ข้างใต้ … ใช่ ! มันคือเหล่าสัตว์นรกที่ฟื้นคืนชีพจากการลงทัณฑ์ … คืนชีพเพื่อรับการลงโทษอีกครั้ง … และอีกครั้ง ระยะเวลายาวนานจนเกือบเทียบเท่านิรันดร

ประกายแก้วเร่งฝีเท้าเพื่อให้พ้นจากมหานรกขุมนี้โดยเร็วที่สุด เธอนับนิ้วดูจึงพบว่าผ่านมาแล้วถึงเจ็ดขุม เหลืออีกเพียงขุมสุดท้ายที่โทษทัณฑ์ร้ายกาจรุนแรงที่สุดเท่านั้น … เด็กสาวไม่อยากคิดภาพความโหดร้ายที่จะต้องพบเจอ ขนาดนรกเพลิงกรดที่กำลังเดินผ่านยังทารุณขนาดนี้ แล้วขุมสุดท้ายล่ะจะขนาดไหน ?
ทว่าระหว่างที่กำลังเดินนั้น พลัน ! ความร้อนได้มลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง !
“ เกิดอะไรขึ้น ? ” แก้วอุทานด้วยความงุนงง บัดนี้รอบกายที่ทีแรกเต็มไปด้วยความร้อนและเปลวอัคคีสีแดงฉาน บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นสีเขียวแกมครามและเย็นฉ่ำ เหล่าสัตว์นรกที่ดิ้นรนร้อนทรมานจึงสามารถสงบนิ่งและผ่อนคลายลงได้ ส่วนเหล่าผู้คุมทั้งหมดล้วนทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าลงกับพื้น

“ พวกเราก็คุกเข่าลงด้วยเถิด ” ยมทูตนำทางทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าพร้อมพนมมือ นั่นทำให้เด็กสาวทำตามอย่าง
ในความเย็นฉ่ำ เบื้องหน้าปรากฏประกายแสงสีทองเรืองรอง ทั้งแก้ว ทั้งยมทูตและเหล่าผู้คุม ตลอดจนบรรดาสัตว์นรกต่างพากันมองไปทางประกายแสงนั้น

พระธุดงค์ !?

ภิกษุรูปหนึ่งในพุทธศาสนากำลังดำเนินผ่านทางนรกเปลวเพลิงที่บัดนี้หาได้มี ความร้อนไม่ ทุกย่างก้าวที่ผ่านพ้นปรากฏบุปผาสวยงามงอกขึ้นส่งกลิ่นหอมรัญจวนชวนให้ผ่อน คลาย เมื่อท่านเดินผ่านตรงไหน เหล่าผู้คุมและสัตว์นรกต่างพากันก้มลงกราบแทบเท้าของภิกษุ

“ ท่านคือพระอรหันต์ผู้มาโปรดสัตว์นรก ” ชายชุดดำบอกเรียบๆ ตอนนี้ทั้งแก้วทั้งยมทูตนั่งคุกเข่าพนมมือ
“ บางครั้ง นานๆทีก็จะมีพระอรหันต์ลงมายังนรกบ้าง ขณะที่ท่านลงมาโปรดสัตว์ นรกขุมต่างๆก็จะหยุดการลงโทษไว้ชั่วคราว พื้นดินที่ร้อนรุ่มก็จะเปลี่ยนเป็นเย็นสบาย ”  ชุดดำอธิบาย ประกายแก้วมองยังภิกษุอรหันต์ก็พบว่าท่านยังเดินตรงเข้ามาทางเธอ

ตรงเข้ามา … ใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดต่อหน้าเธอ
ยมทูตไว้หนวดก้มลงกราบแทบเท้าอรหันตภิกษุ นักเรียนสาวรีบทำตามบ้าง กราบเสร็จแก้วจึงเงยหน้าขึ้นมอง และก็ได้พบกับใบหน้าสงบนิ่งของภิกษุ ดูเหมือนจะมีรอยยิ้มละไมน้อยๆบนใบหน้าด้วย

“ โยมประกายแก้ว ” เป็นสำเนียงแรกจากพระผู้โปรดสัตว์ เด็กสาวรู้สึกงงงันด้วยไม่รู้ว่าเหตุใดพระคุณเจ้าจึงสามารถรู้ชื่อเธอ
“ คะ ? ”

“ โยมผู้สามารถติดต่อกับโลกต่างภพผ่านดวงเนตร … โยมจงรักษากาย รักษาใจไว้ให้ดี ”
“ รักษากาย … รักษาใจ ? ” เด็กสาวทวนคำ

อรหันตภิกษุยิ้มอย่างอ่อนโยน ก่อนท่านจะให้คำตอบแก่สาวแก้ว
“ รักษากายหมายถึงรักษาให้ตนเองอยู่รอดปลอดภัย รอดพ้นจากภยันตราย … ส่วนรักษาใจหมายถึงรักษาจิตใจตนเองให้มุ่งมั่นทำแต่ความดี ปฏิบัติอยู่ในศีลในธรรม ” เป็นคำสอนของภิกษุก่อนที่ท่านจะก้าวเดินต่อไป

ประกายแก้วพร้อมยมทูตนำทางก้มลงกราบอีกครั้ง อีกครู่เดียวที่ท่านพระคุณเจ้าเดินพ้นสายตา นรกก็เริ่มระอุด้วยเปลวอัคคีอีกครั้ง เสียงร่ำร้องโหยหวนอันแสดงถึงการลงทัณฑ์ที่เริ่มต้นอีกครั้ง และมันจะวนเวียนไม่รู้จักจบจักสิ้น ตราบนานเท่าเวรกรรมของเหล่าสัตว์นรกจะหมดสิ้น

“ เด็กน้อย เราไปต่อกันเถิด ไปยังมหานรกขุมสุดท้าย … อเวจีมหานรก ”

ข้อมูลนรก จากหนังสือ ‘ เปรต อสุรกาย เดรัจฉาน ’ ผู้แต่ง : ว.วิสุทธิสารี